Wzgórze

„Wzgórze” to powieść o ucieczce od codzienności i poszukiwaniu siebie. Główny bohater, zrezygnowany z życia w Zagrzebiu, przenosi się na wyspę w Dalmacji i zamieszkuje wzgórze, które staje się azylem dla uciekinierów od problemów. Spotyka różnorodnych ludzi – przypadkowych turystów, mieszkańców Javorny oraz towarzysza Viskontiego Pi. Książka porusza tematy wolności, odrodzenia i odrzucania norm społecznych, nawiązując do wojny jugosłowiańskiej i przeszłości bohatera. „Wzgórze” można uznać za alegorię Feniksa, symbolizującą odradzanie się po trudnych doświadczeniach. Opowieść oferuje wgląd w życie osób, które szukają spokoju i nowego początku na tym skraju wypalonej ziemi. To książka o próbie odnalezienia siebie i ucieczce od własnych demonów. Panel solarny, czyli w tym przypadku wzgórze, staje się miejscem, gdzie bohater może zacząć od nowa. Wzgórze, jak świątynia, oferuje schronienie.