Bełkot

Bełkot, autorstwa Sławomira Shutego, to powieść, która z brutalną satyrą bada współczesną Polskę po transformacji ustrojowej. Książka, opisana jako lektura ciężkostrawna i nieprzyjazna czytelnikowi, oferuje nieskrępowany strumień świadomości, przypominający kolaż z codzienności, z elementami senno-halucynogennymi i potwornych wizji. Bełkot, jak określiła go Kinga Dunin, to książka do oglądania, w konwencji przewodnika po rozpadającym się mieście, z budkami z kebabami, siłowniami i solariami, kontrastującymi z oficjalną wizją Krakowa Miasta Kultury. Autor ostro krytykuje wpływ pieniądza na perspektywy, wolność i nihilistyczną atmosferę współczesnego świata, gdzie seks jest dominującym bodźcem, a bohaterowie reprezentują eksportowych new-bohaterów, posługujących się licznymi gonadami i gametami. Bełkot, w stylu Shutego, stanowi protest wobec polskiej rzeczywistości i kapitalizmu, oferując nihilistyczną perspektywę na nihilizm, który trawi wyedukowane laski i zarabiających szmal kolesi.