Polityka energetyczna Federacji Rosyjskiej i Republiki Turcji

Celem niniejszej monografii jest przedstawienie wzajemnej polityki energetycznej Federacji Rosyjskiej i Republiki Turcji. Zakres czasowy obejmuje przełom XX i XXI wieku, od początku lat 90. XX wieku do końca drugiej dekady XXI wieku. Okres ten charakteryzuje się redefinicją pozycji globalnych aktorów po rozpadzie Związku Radzieckiego. Pomimo braku bezpośrednich granic, Rosja i Turcja pozostają sąsiadami geopolitycznymi, ze względu na ich wpływ w regionie Kaukazu. W XXI wieku Rosja rozwija swoje aspiracje międzynarodowe pod przywództwem Władimira Putina, a Turcja, pod rządami Partii Sprawiedliwości i Rozwoju, prowadzi asertywną politykę zagraniczną. Zbliżenie między państwami, zarówno na poziomie politycznym, dyplomatycznym, jak i gospodarczym, odgrywa kluczową rolę w relacjach energetycznych. Energia stanowi istotny element strategii obu państw w relacjach z partnerami i w dyplomacji międzynarodowej. Publikacja analizuje strategiczne priorytety polityki energetycznej Rosji w relacjach z Turcją, uwzględniając jej rosnące znaczenie w tranzycie surowców. Współczesna polityka bezpieczeństwa energetycznego ustanawia szeroką współpracę między Rosją i Turcją, mimo sprzecznych interesów. Polityka energetyczna Rosji i Turcji kształtuje się w oparciu o zasoby i możliwości transportowe, wpływając na relacje międzypaństwowe.