Zasada nullum sine lege jako wymóg przewidywalności konsekwencji prawnokarnych

Zgodnie z art. 1 Kodeksu karnego Islandii z 1940 r., odpowiedzialność karna podlega temu, kto popełnia czyn uznany za karalny lub czyn całkowicie do niego analogiczny. Zasada nullum crimen sine lege, wzmocniona elementem intertemporalnym, znajduje potwierdzenie w Konstytucji Islandii (art. 69 ust. 1 zdanie 1). Analogia z ustawy (analogia legis) pozwala na odpowiedzialność karną nie tylko za zachowania odpowiadające ustawowemu opisowi przestępstwa, ale także za zachowania całkowicie analogiczne. Islandzki system prawny postrzega tę regulację jako podstawę obowiązującego nullum crimen sine lege, równoważną art. 7 ust. 1 EKPC4. Europejski Trybunał Praw Człowieka akceptuje skazania oparte na analogii, jeśli były przewidywalne. Przepisy prawa karnego muszą zapewniać przewidywalność, a nie tylko ustawową określoność. Książka omawia tę zasadę w kontekście islandzkiego prawa karnego i porównania z EKPC4.