Wczesnoromantyczna balladomania w Polsce

Wczesnoromantyczna balladomania, która osiągnęła swój szczyt w latach 20. XIX wieku, była istotnym zjawiskiem w literaturze polskiej. Stanowiła pierwszy przypadek tak szerokiej popularności jednego gatunku literackiego, wywołując głębokie zmiany na rynku czytelniczym. Zjawisko to przyczyniło się do powstania nowych wydawnictw, grup literackich, czasopism i almanachów, a także do wzrostu znaczenia krytyki literackiej oraz zmiany relacji między autorami i czytelnikami. Balladomania, analizowana z perspektywy historycznej i socjologicznej literatury, stanowi ważny etap przełomu romantycznego w Polsce. Książka Agnieszki Sienickiej, doktor nauk humanistycznych, bada dzieje balladomanii przed powstaniem listopadowym (1822-1830). Autorka zajmuje się historią literatury polskiego romantyzmu, krytyką literacką, czasopiśmiennictwem, romantyczną fantastyką oraz modami literackimi. Obecnie pracuje nad antologią wczesnoromantycznej ballady polskiej.