Paranoia Bebop

Paranoia Bebop, drugi tom serii autorstwa Agaty Puwalskiej, to książka drogi w hiperprzestrzeni, której ceną jest postępująca dehumanizacja i rozproszenie głosu. Tom inspirowany neoawangardową poetyką jaźni, nawiązuje do twórczości Wirpszy, Bieńkowskiego i Karpowicza. Przedstawia bezpodmiotowy eksperyment, badający schematy percepcyjne, wzorce zachowania i przyzwyczajenia społeczne, aż do finalnego tropu paranoi jako przeciążenia jaźni. Puwalska w Paranoii Bebop analizuje współczesną propagandę sukcesu, akcelerację procesów społecznych i postępujące utowarowienie, oferując specyficzną mikroanalizę tych zjawisk poprzez językową innowację. Wiersze stanowią pełnoprawne wrażenie artystyczne, nadające nową jakość intuicji o dominującym rozszerzaniu się i kurczeniu świata.