Jednoaktówki

Jednoaktówki Antoniego Czechowa to krótkie dramaty i komedie, które zyskały szeroki rozgłos w Rosji. Czechow określał je jako "małe komedie", żarty sceniczne i wodewile, wystawiane na scenach carskich, stołecznych i prowincjonalnych. Sztuki te stanowią ważny element jego twórczości dramaturgicznej, często traktowane jako żartobliwy prolog lub komentarz do jego głównych dzieł. W jednoaktówkach po raz pierwszy ujawnia się jego słynna poetyka absurdu. Czechow cenił wodewile, podkreślając ich zdolność do wywoływania śmiechu i zdrowia. W swoich zapiskach marzył o napisaniu wodewilu, który sprawiłby, że publiczność będzie się śmiała do łez. Jednoaktówki Czechowa to własna koncepcja gatunku, mająca na celu wprowadzenie wodewilu do głównego nurtu literatury i walkę z tradycyjną konwencjonalnością teatralną. Zawsze określał je jako jednoaktowe dramaty lub komedie.