Funkcje ustawodawcze Sejmu w kształtowaniu polityki zagranicznej Polski

Badanie wpływu czynników wewnętrznych na zachowania zewnętrzne państw, w tym Polski, ujawnia istotną rolę Sejmu w kształtowaniu polityki zagranicznej. W okresie pomiędzy wejściem w życie Konstytucji z 1997 r. a członkostwem w Unii Europejskiej, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej realizował uprawnienia ustawodawcze, w szczególności poprzez zgody na ratyfikację umów międzynarodowych. Uprawnienia te, wynikające z funkcji kontrolnej i kreacyjnej, umożliwiły oddziaływanie parlamentu na politykę zagraniczną. Analiza dotyczy konkretnie okresu finalizacji działań na rzecz członkostwa Polski w NATO i UE. Publikacja bada proces kształtowania polityki zagranicznej państwa przez Sejm, uwzględniając czynniki wewnętrzne i zewnętrzne. Uprawnienia obu izb parlamentu, w tym możliwość wydawania zgody na ratyfikację umów międzynarodowych, odgrywały kluczową rolę. Zrozumienie tych mechanizmów jest istotne dla analizy procesów decyzyjnych w polityce zagranicznej Polski.