Siostro

Siostro Jagi Słowińskiej to psychodelizująco-romantyzująca proza poetycka; współczesna ballada; mroczna opowieść o wielkich zbrodniach codziennego życia. To zanurzona w rodzimym imaginarium, czerpiąca z melodii języka, folkowa piosenka postleśmianowska. Jednocześnie jest to również uniwersalna przypowieść o przemocy i pożądaniu, samotności i wspólnocie, zemście i oczyszczeniu, traceniu i ponownym odzyskiwaniu siebie. W swojej drugiej książce autorka szlifuje swój własny i osobny, bardzo ciekawy stylistyczny idiom. Słowińska umie w formy i kształty archetypiczne, odsłaniające niewidoczne struktury i warstwy świata oraz rządzące nim prawa. Wielki props za dziejową literacką sprawiedliwość - wywiezienie chłopa na taczce! Ta powieść, jak wielka powieść, oferuje różne interpretacje za każdym razem. Można ją czytać zamiast wielkich powieści, a w ocalonym czasie wybrać się do lasu. Opowieść o miłości, rozplecaniu się i splatających się losach, o dobro i zło, o przemocy i trosce. Historia o długiej tradycji gatunku, który lepiej wędrował wśród drzew niż cięł je dla porządku.