Dzikie bezkresy

Dzikie bezkresy to powieść historyczna autorstwa Lauren Groff, osadzona w czasach głodu i kolonialnej zarazy Nowego Świata. Główną bohaterką jest młoda służąca uciekająca przed trudnym losem i dotykającą zarazą. Podróżuje na północ, mierząc się z chorobami, nieprzewidywalną pogodą, dzikimi zwierzętami oraz niebezpiecznymi ludźmi. Książka bada tematy takie jak zmiany klimatyczne, religia, walka płci, tożsamość oraz status rdzennej ludności, wykorzystując język epoki. Dzikie bezkresy to opowieść o przetrwaniu, w której bohaterka, a także czytelnik, nie mają taryfy ulgowej. Powieść nawiązuje do alegorycznej wędrówki i przypowieści o władzy, pandemicznej baśni o zarazie oraz historii kobiecego strachu. Groff, jak w "Wyspie kobiet", bada współczesne problemy poprzez literacką rekonstrukcję przeszłości. Ta książka, chuda i wygłodniała, odważna, pokazuje, jak wiele jesteśmy w stanie zrobić, aby pozostać przy życiu w ekstremalnych warunkach. Jest to pierwsza część planowanej trylogii o końcu imperium.