Szabrownik

Szabrownik, powieść osadzona w roku 1945, opowiada o intelektualistce z Warszawy, który po zwątpieniu w dawne ideały opuszcza rodzinę i wyrusza na tereny okupowane przez Niemców, aby parać się szabrem. Jako szabrownik, nie jest wolny od swoich przedwojennych upodobań i wiedzy, skupiając się na przedmiotach wiekowych, dziełach sztuki i antykach. Akcja powieści rozgrywa się w Elblągu, zrujnowanym mieście, gdzie bohater spotyka różnorodnych postaci: czerwonoarmistów, niedobitków hitlerowskich, złodziei, bandytów i głodujących mieszkańców. Jego perypetie wpływają osoby takie jak opuszczony starzec, rosyjski maruder, młody komunista, niemiecki chłopiec oraz postać z XVI-wiecznego obrazu. Powieść eksploruje psychikę ludzi doświadczonych wojną i ich powrót do życia w szarości ruin, gdzie zaczynają się pojawiać nowe barwy. Szabrownik to opowieść o poszukiwaniach, zwątpieniu i nadziei w trudnych czasach.