Umalmu

Umalmu to zbiór wierszy Łukasza Woźniaka, prezentujący raporty z uprawy roślin, idei i relacji. Tom ten, inspirowany dadaizmem, surrealizmem i alamunizmem, oferuje aktywistyczną poezję, która burzy granice między ludźmi, zwierzętami i roślinami. Wiersze Woźniaka są muzyczne, obrazowe, etyczne i interwencyjne, niosące w sobie przesłanie i wizję, a jednocześnie unikające dydaktyzmu. Umalmu to poezja nadmiarowa, wybuchowa, językowo napęczniała, w nieustannym pędzie, zagarniająca wszystko. Zbiór charakteryzuje się kruchością i czułością, a jednocześnie deklaruje siłę bezsilnych i wspólnotę w miejscu własności. Umalmu to utopia, która oferuje wege michę soczystej filozofii.