Bachmut

Bachmut to zbiór reportaży i esejów autorstwa Myrosława Łajuka, który dokumentuje życie mieszkańców i żołnierzy walczących w mieście. Książka ta, napisana przez poety, oddaje atmosferę wojny w Ukrainie i jej wpływ na rzeczywistość, kulturę oraz pamięć. Łajuk, jako uważny obserwator, zwraca uwagę na losy zwierząt, cywilów i osób starszych, rozmawiając z różnymi postaciami – od księży i sanitariuszy, po rosyjskich jeńców i szeregowych ukraińskiej armii. Autor nie goni za sensacją, lecz analizuje prozę wojny poetyckimi metodami, skupiając się na utrwalaniu wspomnień i przypominaniu o wydarzeniach. W części eseistycznej Łajuk porusza kulturową historię zburzonego miasta i kraju, nawiązując do twórczości znanych artystów i filozofów, takich jak Oleksandr Dowżenko, Ałła Horska, Wasyl Stus, Goethe, Marina Abramović i Jean-Paul Sartre. Lektura Bachmutu pozwala na zatrzymanie się i pomilenie, co jest szczególnie ważne w trzecim roku zawrotnego pędu historii, kiedy to nawet Ukraińcy gubią wspomnienia z pierwszych dni inwazji. Książka stanowi dokument z wnętrza wojny, ukazujący jej ciężar i żal. Bachmut to mocna, głęboka proza napisana przez wrażliwego reportera, dokumentująca realia wojny i jej konsekwencje.