Oida

Narratorka powieści, Magda, to trzydzieści i pięć letnia kobieta z mieszkaniem na kredyt. W rodzinie, matka powtarza o złych skutkach snów o zębach, a babka znała chłopców od zawsze. W stolicy, pytanie brzmi, co z tą wiejską mądrością zrobić? Powieść o mówieniu, wstydzie, regionalizmach i nieprzystawalności do nowoczesnego świata. O kobietach, które podróżują z torbami słoików z gołąbkami, łączące trzy generacje i mówiącymi innymi językami. Lekturowa podróż przez odmiany polszczyzny, która okazuje się wędrówką przez niewysłowione światy. Tytułowa oida oznacza wstyd, a wstyd wiąże się z upokorzeniem i odebraniem kobietom przywileju mowy. Marta Michalak w debiucie przywraca im głos.